Histeroskopia: przygotowanie do badania i zabiegu krok po kroku

Przygotowanie do histeroskopii zależy od tego, czy badanie ma charakter diagnostyczny, czy operacyjny. Jeśli zastanawiasz się, jak przygotować się do histeroskopii, pamiętaj: diagnostyczną najczęściej planuje się między 8. a 12. dniem cyklu, a przed zabiegiem należy pozostać na czczo przez 6 godzin. Konkretne zalecenia mogą się różnić zależnie od rodzaju procedury i znieczulenia.

Niepewność przed badaniem jest zrozumiała, zwłaszcza gdy nie wiadomo, czy trzeba odstawić leki, wykonać dodatkowe badania albo przygotować się na pobyt w placówce. Nie odstawiaj leków samodzielnie i poinformuj lekarza o chorobach, przyjmowanych preparatach oraz alergiach. Dzięki temu zalecenia dotyczące przygotowania można dopasować do Twojej sytuacji.

W dalszej części wyjaśniamy krok po kroku, co zwykle obejmuje przygotowanie do histeroskopii diagnostycznej i operacyjnej, kiedy powstrzymać się od jedzenia i picia oraz jakie okoliczności mogą być przeciwwskazaniem do badania. Dowiesz się także, czego możesz spodziewać się po zabiegu i na co zwrócić uwagę podczas powrotu do codziennych aktywności.

Histeroskopia diagnostyczna i operacyjna – jak przygotować się do zabiegu i czego można się po nim spodziewać?

Przygotowanie zależy od celu histeroskopii, rodzaju znieczulenia i stanu zdrowia. Znaczenie mają również termin w cyklu, przyjmowane leki oraz planowany powrót do domu.

Termin zabiegu w cyklu miesiączkowym

Histeroskopię najczęściej planuje się w pierwszej fazie cyklu, po zakończeniu miesiączki. Badanie diagnostyczne zwykle odbywa się między 8. a 12. dniem cyklu. W tym czasie łatwiej ocenić wnętrze macicy, ponieważ błona śluzowa jest cieńsza. Termin warto podać lekarzowi, uwzględniając pierwszy dzień ostatniej miesiączki.

Termin nie zawsze przypada w tym samym momencie cyklu. Wskazania kliniczne mogą uzasadniać wykonanie histeroskopii w drugiej fazie cyklu, a przy nieregularnych miesiączkach badanie może odbyć się w dowolnym dniu. Jeśli pojawi się krwawienie lub podejrzenie ciąży, poinformuj o tym przed zabiegiem, ponieważ miesiączka i ciąża są przeciwwskazaniami.

Przed planowaną procedurą wykonuje się badanie czystości pochwy, a wykrytą infekcję najpierw leczy. Zgłoś objawy takie jak pieczenie, nietypowa wydzielina czy ból. Aktywna infekcja może wymagać przesunięcia terminu, by ograniczyć ryzyko powikłań. Przygotowanie dotyczy także leków: wskazane doustne leki przeciwcukrzycowe, w tym metforminę i flozyny, odstawia się 48 godzin przed zgłoszeniem się do szpitala. Nie zmieniaj samodzielnie terapii, szczególnie przy cukrzycy; ustal plan postępowania z zespołem prowadzącym.

Powrót do domu i rekonwalescencja

Po histeroskopii w znieczuleniu nie prowadź samochodu ani nie obsługuj maszyn. Zorganizuj odbiór i transport do domu z osobą towarzyszącą. Również po histeroskopii diagnostycznej zaplanuj powrót z kimś, ponieważ po badaniu nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych. Uwzględnij to w przygotowaniach, nawet jeśli sama procedura trwa krótko.

Po zabiegu diagnostycznym rekonwalescencja trwa zwykle 7-10 dni, a po operacyjnym może potrwać do 3 tygodni. Lekkie plamienie i pobolewanie podbrzusza mogą ustąpić samoistnie po kilku dniach. Po histeroskopii operacyjnej lekkie krwawienie może utrzymywać się przez kilka dni. Odpoczywaj i ogranicz aktywność fizyczną przez tydzień po zabiegu.

Przez 2 tygodnie po histeroskopii nie korzystaj z basenu ani nie kąp się w jeziorze. Przez kilka dni zachowaj wstrzemięźliwość seksualną i unikaj kąpieli termalnych oraz jacuzzi, które mogą zwiększać ryzyko infekcji. W dniu zabiegu i następnego dnia zdolność do pracy może być ograniczona. Przygotuj więc spokojny plan powrotu do obowiązków, bez prowadzenia auta i intensywnego wysiłku.

Powstrzymanie się od jedzenia i picia przed badaniem

Przed histeroskopią należy zgłosić się na czczo, szczególnie gdy badanie odbędzie się w znieczuleniu ogólnym. Przed histeroskopią diagnostyczną nie jedz ani nie pij przez 6 godzin przed zabiegiem. To ważne, ponieważ znieczulenie wpływa na bezpieczeństwo procedury, a zasady mogą zależeć od jej rodzaju. Postępuj według zaleceń otrzymanych przed badaniem, także jeśli dotyczą picia wody.

Nie odstawiaj samodzielnie leków przyjmowanych na stałe. Preparaty na nadciśnienie, choroby serca, padaczkę czy astmę zwykle przyjmuje się w dniu badania o zwykłej porze, popijając niewielką ilością wody. Wyjątkiem są leki diabetologiczne, których przyjmowanie wymaga osobnego planu. W przypadku histeroskopii w szpitalu wskazane doustne leki przeciwcukrzycowe, w tym metforminę i flozyny, odstawia się 48 godzin przed zgłoszeniem się do placówki. W dniu zabiegu nie przyjmuje się porannej dawki insuliny ani doustnych leków przeciwcukrzycowych. Powiedz personelowi o cukrzycy i sposobie leczenia.

Przed kwalifikacją przygotuj aktualną dokumentację zdrowotną i listę wszystkich przyjmowanych leków. Zapisz nazwy preparatów i dawki, a także informacje o alergiach. Uwzględnij leki bez recepty oraz suplementy. Lekarz oceni, które preparaty przyjąć przed histeroskopią, a które mogą wymagać modyfikacji. Nie zmieniaj leczenia samodzielnie, zwłaszcza w przypadku leków wpływających na krzepliwość krwi lub poziom glukozy.

Zakres badań zależy od planowanej procedury i rodzaju znieczulenia. Zakres kwalifikacji przed histeroskopią może zależeć od rodzaju procedury i znieczulenia. Na badanie lub zabieg przygotuj prawidłowy wynik układu krzepnięcia, obejmujący APTT i INR. Lekarz może również zalecić morfologię, elektrolity, badanie moczu, testy w kierunku zapalenia wątroby albo EKG. EKG bywa wskazane przy chorobach kardiologicznych oraz u pacjentek powyżej 40. roku życia.

Przed wyjściem sprawdź, czy masz dokument tożsamości, wyniki i dokumentację wcześniejszego leczenia. Włóż do teczki także listę leków i alergii, aby łatwo przekazać informacje podczas kwalifikacji. Jeśli badanie dotyczy diagnostyki niepłodności, zabierz wcześniejsze wyniki związane z tym problemem. Przygotowanie dokumentów ułatwia ocenę zdrowia oraz planu znieczulenia. W razie pytań o wyniki lub przygotowanie możesz omówić je podczas konsultacji ginekologicznej.

Ponieważ zasady pozostawania na czczo i przyjmowania leków dotyczą jednocześnie przygotowania do znieczulenia, nie rozstrzygaj samodzielnie, czy poranną dawkę pominąć. Szpital zaleca, aby leki przyjmowane codziennie, z wyjątkiem leków diabetologicznych, przyjąć w dniu zabiegu o zwykłej porze, popijając minimalną ilością płynu, o ile lekarz nie zaleci inaczej. Osoby przyjmujące stale leki, na przykład na nadciśnienie, choroby serca, padaczkę lub astmę, powinny w dniu histeroskopii przyjąć poranną dawkę leku, popijając ją niewielką ilością wody. Uzgodnienie konkretnego postępowania pozwala uwzględnić zarówno zalecenie pozostania na czczo, jak i indywidualne decyzje lekarza.

Jeśli stale przyjmujesz leki, omów z lekarzem, jak postępować z nimi przed zabiegiem i po nim. Warto ustalić to podczas kwalifikacji, aby wiedzieć, które preparaty przyjąć o zwykłej porze i jak postąpić po procedurze. Przekaż pełną informację o regularnie stosowanych lekach i trzymaj się ustalonego planu zamiast opierać się na ogólnych wskazówkach. W dniu histeroskopii pacjentka powinna być na czczo i mieć aktualne badania ginekologiczne. Upewnij się więc wcześniej, że badania są aktualne, a lekarz wyjaśnił wątpliwości dotyczące jedzenia, picia i porannej dawki leków. Uzgodniony plan ułatwia przygotowanie przed zabiegiem i postępowanie po nim.

Jakie są przeciwwskazania do histeroskopii?

Ciąża, miesiączka, aktywna infekcja oraz niektóre choroby mogą wykluczać histeroskopię lub wymagać jej odroczenia. Ryzyko zależy też od rodzaju procedury: powikłania po histeroskopii operacyjnej występują w około 1% przypadków, a częstość poważnych powikłań śród- i pozabiegowych wynosi poniżej 0,3%.

Podczas kwalifikacji lekarz ocenia stan zdrowia, objawy i wskazanie do badania. Histeroskopia pozwala obejrzeć wnętrze macicy, w tym endometrium, oraz rozpoznać lub usuwać polipy i mięśniaki. Jeśli pojawi się przeciwwskazanie, może zmienić się termin albo plan postępowania. Poinformuj lekarza o infekcjach, krwawieniach i możliwej ciąży, nawet jeśli nie została jeszcze potwierdzona.

Do najważniejszych przeciwwskazań należą:

• ciąża stwierdzona lub podejrzewana oraz miesiączka,
• infekcja narządów rodnych, zapalenie narządów miednicy mniejszej lub infekcja ogólna,
• nowotwór szyjki macicy, uszkodzenie ściany macicy albo zakrzepica żył głębokich,
• obfite krwawienie z macicy, które może ograniczyć widoczność podczas badania.

Skaza krwotoczna wymaga szczególnej ostrożności ze względu na podwyższone ryzyko krwawienia. Przed zabiegiem podaj lekarzowi nazwy leków wpływających na krzepliwość oraz informacje o wcześniejszych krwawieniach. Nie odstawiaj leków samodzielnie. Te informacje pomagają ocenić bezpieczeństwo procedury i ustalić, czy potrzebne są dodatkowe działania przed jej wykonaniem.

Jakie dolegliwości mogą wystąpić po histeroskopii? Po badaniu diagnostycznym może pojawić się lekkie krwawienie lub ból w dole brzucha. Po histeroskopii operacyjnej niewielkie krwawienie może utrzymywać się przez kilka dni. Plamienie i pobolewanie podbrzusza zwykle ustępują samoistnie, a ich przebieg zależy od zakresu zabiegu.

Możliwe powikłania trzeba odróżnić od krótkotrwałych dolegliwości. Podane wartości dotyczą różnych kategorii: około 1% odnosi się do powikłań po histeroskopii operacyjnej, a poniżej 0,3% do poważnych powikłań śród- i pozabiegowych. Przed zabiegiem pacjentka podpisuje zgodę po zapoznaniu się z możliwymi powikłaniami. Dzięki temu możesz poznać cel procedury, jej możliwe następstwa oraz plan opieki po badaniu.

Po zabiegu obserwuj krwawienie i samopoczucie, a odpoczynek dostosuj do rodzaju histeroskopii i zaleceń lekarza. Przygotuj informacje o objawach i przyjmowanych lekach, by przekazać je podczas kontroli. Lekarz uwzględni zakres procedury, obecność zmian takich jak polipy lub mięśniaki oraz Twój stan zdrowia. Dzięki temu omówicie rekonwalescencję w odniesieniu do konkretnego zabiegu, a nie wyłącznie jego nazwy.

Przygotowanie do histeroskopii diagnostycznej

Histeroskopia diagnostyczna pozwala obejrzeć jamę macicy i ocenić jej śluzówkę. Przygotowanie zależy od tego, czy lekarz planuje samo badanie, czy również leczenie. Istotne są wskazanie, sposób znieczulenia i zakres procedury. Przed wizytą przygotuj informacje o objawach, wcześniejszych badaniach i przyjmowanych lekach.

Badanie może pomóc ocenić nieprawidłowe krwawienia oraz zmiany w jamie macicy. Lekarz może rozpoznać polipy lub mięśniaki i zdecydować, czy potrzebna będzie dalsza procedura. Histeroskopia pozwala bezpośrednio obejrzeć kanał szyjki macicy i wnętrze macicy, a nie tylko ocenić je na obrazie USG. Wynik ułatwia powiązanie widocznych zmian z powodem skierowania.

Podczas badania histeroskop przechodzi przez pochwę i szyjkę macicy. Jamę macicy wypełnia się solą fizjologiczną lub glicyną, aby uwidocznić jej ściany. Histeroskopia diagnostyczna zwykle trwa od kilku do kilkunastu minut. W wersji ambulatoryjnej można zastosować cienki histeroskop o średnicy poniżej 5 mm. W zależności od metody i Twojego komfortu badanie może odbyć się bez znieczulenia.

Przed terminem ustal, czy procedura będzie wykonywana ambulatoryjnie, czy w znieczuleniu. W wybranych przypadkach histeroskopia diagnostyczna odbywa się w krótkotrwałym znieczuleniu ogólnym podawanym dożylnie. Sposób wykonania zależy od planu badania i Twojego stanu zdrowia. Przygotuj listę leków, alergii i wcześniejszych zabiegów ginekologicznych. Zgłoś także objawy infekcji lub nowe krwawienie.

W dniu badania przyjdź zgodnie z informacją otrzymaną podczas kwalifikacji. Jeśli przewidziano znieczulenie, zastosuj się do zaleceń dotyczących pozostania na czczo. Nie zmieniaj samodzielnie dawkowania leków. Przynieś wyniki i dokumentację dotyczącą wskazania do badania, na przykład wcześniejsze USG lub opisy leczenia. Dzięki temu lekarz może zestawić obraz jamy macicy z dotychczasowymi ustaleniami.

Histeroskopia operacyjna różni się od diagnostycznej zakresem działania. Pozwala nie tylko obejrzeć zmianę, ale również wykonać zabieg, na przykład usunąć polip. Histeroskopia operacyjna przy usuwaniu polipów macicy często wymaga szerszego instrumentu, a endoskop o średnicy 8 mm może wiązać się z poszerzeniem kanału szyjki macicy. Dlatego kwalifikacja i przygotowanie mogą obejmować dodatkowe ustalenia dotyczące znieczulenia i pobytu.

Przygotowanie hormonalne nie jest rutynowo konieczne przed histeroskopią diagnostyczną i w niektórych sytuacjach może być przeciwwskazane. Nie rozpoczynaj przyjmowania hormonów na własną rękę. Lekarz oceni, czy dany preparat jest uzasadniony w Twoim przypadku, biorąc pod uwagę planowaną procedurę i stan endometrium. Rozróżnienie samego badania od możliwego leczenia pomaga uniknąć zbędnych działań.

Przygotowanie do histeroskopii

Tak, przed histeroskopią należy być na czczo; przed histeroskopią diagnostyczną nie jedz ani nie pij przez 6 godzin. Badania zależą od planowanej procedury i znieczulenia, dlatego lekarz może zalecić między innymi morfologię, elektrolity, badanie moczu, APTT i INR.

Przed zabiegiem powstrzymaj się od współżycia przez 2 dni. Stosowania tamponów ani leków dopochwowych nie zmieniaj samodzielnie, lecz uwzględnij je w rozmowie kwalifikacyjnej.

Zacznij od zebrania informacji o swoim zdrowiu. Przed zabiegiem przekaż lekarzowi dokumentację, listę stosowanych leków i informacje o alergiach. Wymień także suplementy oraz preparaty bez recepty. Nie odstawiaj leków samodzielnie, ponieważ plan może zależeć od rodzaju procedury, znieczulenia i chorób przewlekłych. Jeśli masz cukrzycę, omów wcześniej dawkowanie insuliny i leków doustnych.

Na badanie lub zabieg przygotuj aktualny, prawidłowy wynik układu krzepnięcia, obejmujący APTT i INR. W zależności od znieczulenia lekarz może zlecić morfologię, elektrolity, badanie moczu, testy wykluczające zapalenie wątroby albo EKG. EKG może być potrzebne przy chorobach kardiologicznych oraz u pacjentek powyżej 40. roku życia. Zakres ustala się według stanu zdrowia i planowanej procedury.

Przed planowanym terminem obserwuj samopoczucie przez co najmniej 7 dni. Zwróć uwagę na gorączkę, ból, nietypową wydzielinę lub inne objawy infekcji i zgłoś je przed zabiegiem. Wykonuje się badanie czystości pochwy, a wykrytą infekcję należy najpierw wyleczyć. Nie rozpoczynaj samodzielnie leczenia dopochwowego, bo może wpłynąć na ocenę objawów i dalszy plan.

Przygotuj się również na kilka prostych kwestii organizacyjnych:

• Nie musisz golić owłosienia łonowego przed zabiegiem.
• Ogranicz lub przerwij palenie papierosów na 3 dni przed histeroskopią.
• Przygotuj wcześniejsze wyniki ginekologiczne i dokumentację dotyczącą przyczyny badania.
• Jeśli przyjmujesz leki przeciwkrzepliwe, zgłoś ich nazwy lekarzowi; nie zmieniaj dawek bez ustalonego planu.

Przygotowanie może się różnić w zależności od tego, czy badanie odbywa się ambulatoryjnie, czy w znieczuleniu ogólnym. Przed histeroskopią odbywa się kwalifikacja ginekologiczna, a jeśli planowane jest znieczulenie, także anestezjologiczna. Lekarz ocenia kanał szyjki, zakres procedury i wyniki badań, a następnie przekazuje zalecenia dotyczące jedzenia, picia i leków. Zapisz te wskazówki, aby łatwo do nich wrócić w dniu zabiegu.

Jeśli planujesz histeroskopię, umów konsultację dotyczącą zabiegu, by omówić kwalifikację, wyniki i indywidualne przygotowanie.

W niektórych przypadkach lekarz może indywidualnie zalecić preparaty hormonalne, aby zmniejszyć grubość endometrium. Nie jest to zalecenie dla każdej pacjentki, dlatego nie rozpoczynaj przyjmowania takich preparatów samodzielnie. Omów z lekarzem, czy zalecenie dotyczy Twojego planu histeroskopii i jak je stosować. Przed zabiegiem nie trzeba golić okolic intymnych, więc nie musisz podejmować dodatkowych przygotowań w tym zakresie.

Dwa obszary związane z lekami wymagają szczególnej uwagi podczas ustalania planu. Szpital zaleca odstawić leki ACLOTIN, TICLID, TICLO i IFAPIDIN na 7-10 dni przed planowanym zabiegiem; ewentualna zamiana na heparynę drobnocząsteczkową powinna być nadzorowana przez lekarza. Nie podejmuj jednak decyzji o odstawieniu ani zmianie dawkowania bez uzgodnienia jej z lekarzem prowadzącym i osobą kwalifikującą do zabiegu. Przekaż im pełną listę przyjmowanych środków, także preparatów dostępnych bez recepty, i poproś o jasny plan: które z nich odstawić oraz kiedy. Jeśli zalecenia dotyczące leków wydają się niejasne lub sprzeczne, wyjaśnij je przed terminem histeroskopii, zamiast rozstrzygać samodzielnie. Dzięki temu przygotowanie uwzględni zarówno przyjmowane preparaty, jak i indywidualny plan procedury.

Feminature Clinic: Konsultacja ginekologiczna

Jeśli chcesz omówić wskazania do histeroskopii lub przygotować się do rozmowy o badaniu, konsultacja ginekologiczna w Feminature Clinic może być pomocnym krokiem. Przedstaw podczas niej objawy, wcześniejsze wyniki i listę przyjmowanych leków. To dobry moment, by uporządkować pytania o termin procedury, znieczulenie i zalecenia przed badaniem.

Weź ze sobą dokumentację ginekologiczną i opisy wcześniejszych badań, na przykład USG. Dzięki temu rozmowa może skupić się na Twojej sytuacji i dalszym postępowaniu. Feminature Clinic oferuje również prowadzenie ciąży i USG ciąży.

Aby omówić przygotowanie lub wyniki, skontaktuj się z Feminature Clinic albo odwiedź feminature.pl.

Zadbaj o spokojny i świadomy kolejny krok

Przed podjęciem dalszych działań zastanów się, czego najbardziej potrzebujesz: wyjaśnienia wskazania do badania, omówienia dokumentacji czy rozmowy o możliwym postępowaniu po otrzymaniu wyniku. Zapisz pytania i zabierz na wizytę wcześniejsze opisy badań. Dzięki temu łatwiej skoncentrować rozmowę na Twoich obawach i planach dotyczących zdrowia.

Jeśli zastanawiasz się, jak przygotować się do histeroskopii, omów tę kwestię podczas konsultacji ginekologicznej. Feminature Clinic oferuje konsultacje ginekologiczne, prowadzenie ciąży i USG ciąży. Jeśli podejrzewasz ciążę, poinformuj o tym przed planowaniem badania, ponieważ może to wpłynąć na dalsze postępowanie.

Nie musisz mieć gotowego planu przed rozmową. Wystarczy, że opiszesz swoje wątpliwości i przedstawisz posiadane wyniki. Skontaktuj się z Feminature Clinic, aby umówić konsultację i spokojnie omówić kolejny krok.

Najczęściej zadawane pytania o histeroskopię

Co to jest histeroskopia i na czym polega?

Histeroskopia to badanie, podczas którego lekarz ogląda jamę macicy przez cienki przyrząd optyczny wprowadzany przez pochwę i kanał szyjki. Wariant diagnostyczny służy ocenie wnętrza macicy, a operacyjny pozwala również leczyć wybrane zmiany, takie jak polipy. Obraz z badania pomaga ocenić, czy widoczna nieprawidłowość może wyjaśniać objawy. Rodzaj procedury zależy od celu ustalonego podczas kwalifikacji.

Czy histeroskopia jest bezpieczna?

Histeroskopia jest procedurą medyczną, z którą mogą wiązać się powikłania, dlatego przed jej wykonaniem lekarz ocenia stan zdrowia, wskazanie i planowany zakres. Ciąża, infekcja czy obfite krwawienie mogą oznaczać konieczność odroczenia badania. Przed zabiegiem pacjentka otrzymuje informacje o możliwych następstwach i wyraża zgodę. Jeśli masz skazę krwotoczną, zakrzepicę lub przyjmujesz leki przeciwkrzepliwe, poinformuj o tym podczas kwalifikacji.

Czy histeroskopia boli?

Odczucia podczas histeroskopii są indywidualne i zależą między innymi od rodzaju procedury oraz zastosowanego znieczulenia. Możesz odczuwać dyskomfort lub skurczowe pobolewanie, a po badaniu przejściowy ból podbrzusza. Powiedz personelowi, jeśli obawiasz się bólu albo masz za sobą trudne doświadczenia ginekologiczne. Ta informacja pomaga omówić przebieg badania i rozwiązanie odpowiednie do jego zakresu.

Histeroskopia bez znieczulenia czy ze znieczuleniem?

Histeroskopia może odbyć się bez znieczulenia albo w znieczuleniu, zależnie od planu procedury i indywidualnej sytuacji. Badanie diagnostyczne bywa wykonywane bez znieczulenia, a histeroskopia operacyjna odbywa się w znieczuleniu ogólnym. Przed kwalifikacją opowiedz o chorobach, alergiach, wcześniejszych reakcjach na znieczulenie i przyjmowanych lekach. Te informacje pomagają lekarzowi i anestezjologowi omówić przygotowanie.

Jak przebiega zabieg?

Podczas histeroskopii lekarz wprowadza histeroskop przez pochwę i szyjkę macicy, aby obejrzeć jej jamę. Płyn wypełniający jamę macicy pomaga uwidocznić jej ściany i ewentualne zmiany. Podczas procedury diagnostycznej lekarz ocenia obraz, a w trakcie operacyjnej może usunąć wybrane nieprawidłowości. Przed rozpoczęciem zgłoś personelowi nowe objawy, takie jak krwawienie lub gorączka, które pojawiły się po kwalifikacji.

W jakich wskazaniach wykonuje się histeroskopię?

Histeroskopię rozważa się między innymi przy nieprawidłowych krwawieniach z macicy, podejrzeniu polipów lub mięśniaków oraz w diagnostyce niepłodności. Badanie umożliwia bezpośrednią ocenę jamy macicy i pomaga ustalić, czy widoczna zmiana może wiązać się z problemem. Samo wskazanie nie przesądza o rodzaju procedury. Lekarz bierze pod uwagę objawy, wcześniejsze wyniki oraz to, czy potrzebna jest sama ocena, czy również leczenie.

Jak przygotować się do histeroskopii diagnostycznej?

Przygotowanie obejmuje stosowanie się do zaleceń dotyczących jedzenia, picia, leków i badań. Przed wizytą przygotuj dokumentację ginekologiczną, listę przyjmowanych preparatów i informacje o alergiach. Zapisz również datę ostatniej miesiączki, aby ułatwić ustalenie dnia cyklu. Jeśli zastanawiasz się, jak przygotować się do histeroskopii diagnostycznej, poinformuj lekarza o infekcji, nietypowym krwawieniu lub możliwości ciąży.

Jak przygotować się do histeroskopii operacyjnej?

Przed histeroskopią operacyjną przejdziesz kwalifikację ginekologiczną i anestezjologiczną. Przygotuj wyniki wymagane w Twoim przypadku, dokumentację leczenia oraz pełną listę leków i alergii. Zgłoś choroby przewlekłe, w tym cukrzycę, i nie zmieniaj samodzielnie leczenia. W dniu procedury zastosuj otrzymane zalecenia dotyczące pozostania na czczo i porannych leków. Zorganizuj również transport do domu, ponieważ po znieczuleniu nie należy prowadzić pojazdu.